Pracownicy Zakladu












 

GALERIA

ARCHIWUM

   
Klimat Krakowa  

OPADY

W Krakowie sumy opadów rocznych osiągają najczęściej wartości w przedziale
650-700 mm a średnia suma opadu z okresu pomiarów instrumentalnych - 679 mm jest około 90 mm większa od średniego opadu obszarowego w Polsce - 590 mm (Kożuchowski, Żmudzka 2003). Przyczyn tego faktu należy upatrywać
w oddziaływaniu rzeźby terenu i cyrkulacji atmosferycznej. Znaczący jest zakres wahań sum rocznych, który wynosi 551,5 mm. Najwyższa suma 999,9 mm (147% średniej) wystąpiła w 1912 roku, a najniższa 448,4 mm (66% średniej) w 1993 roku. W Krakowie zdarzają się wydajne opady długotrwałe, utrzymujące się nawet przez kilka kolejnych dni, charakterystyczne dla gór. Opady tego typu, genetycznie związane ze spływem powietrza z kwadrantu północnego, są najczęściej przyczyną powodzi w dorzeczu górnej Wisły. W Krakowie występować mogą także lokalne ulewy (do 100 mm na dobę), zbliżone wysokością opadu do tych, jakie zdarzyły się na obszarze wyżynnym, m.in. u schyłku XX i początku XXI w.
W przebiegu rocznym wyraźnie zaznacza się maksimum opadów w lipcu. Ilość opadów od czerwca do sierpnia jest prawie 3 razy większa niż w porze zimowej, co świadczy o dużym stopniu kontynentalizmu pluwialnego w Krakowie. Udział opadów
w miesiącach letnich w kształtowaniu rocznej sumy opadów wynosi aż 41%.
W przebiegu stuletnim sum opadów nie obserwuje się tendencji wieloletnich, a jedynie mniej lub bardziej regularne fluktuacje, czyli na przemian wzrosty i spadki sum opadów. Porównanie średnich sum opadów w kolejnych wieloleciach potwierdza nietrwały charakter tendencji opadowych nie tylko w Krakowie, ale także w innych stacjach w Polsce (Kożuchowski 2004).
Opady w Krakowie pojawiają się średnio przez 173 dni w roku, co stanowi 47% wszystkich dni. Zakres wahań liczby dni opadowych jest znaczny - od 130 (w 1921 roku) do 209 dni (w 1909 roku). Większa częstość opadów przypada w miesiącach chłodnych, tj. od listopada do stycznia. Zwiększonej częstości opadów w porze zimowej sprzyja przewaga cyrkulacji zachodniej przynoszącej wilgotne masy powietrzne znad Atlantyku. Najmniej dni opadowych występuje we wrześniu, czyli
w okresie z przeważającą cyrkulacją wyżową, w której dywergencja prądów powietrza nie sprzyja występowaniu opadów.

Autor: Robert Twardosz Opracowanie: Dorota Matuszko

 

 
 
Uniwersytet Jagielloński
Wszelkie prawa zastrzeżone. © 2003-2004  Zakład Klimatologii
Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej, Uniwersytet Jagielloński
Autor strony: Andrzej Kotarba; Webmaster: Agnieszka Wypych