Pracownicy Zakladu












 

GALERIA

ARCHIWUM

   
Klimat Krakowa  

STOSUNKI ANEMOLOGICZNE

Niekorzystne usytuowanie Stacji Naukowej Zakładu Klimatologii IGiGP UJ (znaczne osłonięcie) oraz częste przerwy w pomiarach spowodowane awariami przyrządów uniemożliwiają uzyskanie miarodajnych danych dla dłuższego okresu. Opierając się na wynikach pomiarów wiatru z lat 1961-1980, można stwierdzić, że w dnie doliny Wisły, zdecydowanie przeważają wiatry zachodnie (24,2%) i południowo-zachodnie (23,8%). Dużą częstością, chociaż prawie dwa razy mniejszą, odznaczają się wiatry z sektora wschodniego, a szczególnie północno-wschodnie (14,1%) i wschodnie (12,8%).
Do wiatrów bardzo rzadko występujących należą wiatry z kierunku północnego (7,9%) oraz południowego i południowo-wschodniego, występujące z najmniejszą częstością, bo odpowiednio 4,0% i 3,1%. Dominacja wiatrów z kwadrantu zachodniego i znaczny udział wiatrów wschodnich związane są nie tylko z ogólną cyrkulacją atmosfery, lecz także z położeniem Krakowa w dolinie Wisły o osi zachód - wschód. Kierunki
o maksymalnej częstości pozostają więc w zgodzie z równoleżnikowym przebiegiem doliny Wisły (Mikulska-Szostek 1988).
Średnia prędkość wiatru w badanym okresie wynosiła 1,9 m/s i według klasyfikacji Parczewskiego (1961), wiatry te zaliczyć należy do grupy wiatrów bardzo słabych. Średnie roczne prędkości wiatru w poszczególnych latach badanego dwudziestolecia nie odbiegały zbytnio od siebie - średnia amplituda wynosiła 0,1 m/s. W przebiegu rocznym największe prędkości notowane były w marcu (2,5 m/s) i kwietniu
(2,3 m/s), a najniższe we wrześniu (1,4 m/s) i sierpniu (1,5 m/s). Po porównaniu częstości kierunków i średnich rocznych prędkości wiatrów należy stwierdzić, że przeważające w Krakowie wiatry zachodnie i południowo-zachodnie odznaczają się także największymi średnimi prędkościami (2,8 m/s). Wiatry południowo-wschodnie
i północne, występujące najrzadziej, mają najniższe średnie prędkości
(odpowiednio 2,0 m/s i 2,1 m/s). Wiatry z pozostałych kierunków charakteryzują pośrednie wartości częstości i prędkości między wyżej wymienionymi, z pewną przewagą wiatrów z sektora wschodniego. Na podstawie danych za lata 1997-2000 zarejestrowanych w odstępach dziesięciominutowych przez automatyczną stację pomiarową ASP typu RC-10 stwierdzono, że wiatry o prędkości powyżej 5 m/s występują w Krakowie najczęściej w godzinach południowych i popołudniowych, między 10.00-16.00 czasu środkowoeuropejskiego (UTC+1), z największym nasileniem około południa. Wiatry o prędkości powyżej 5 m/s zdecydowanie najrzadziej występują w godzinach wieczornych i nocnych. W badanym okresie zanotowano ich najmniej o godzinie 20.00 i 22.50-23.10 - po 9 przypadków. Taki rozkład prędkości wiatru w ciągu doby jest zapewne związany ze zdecydowanym rozwojem turbulencyjnych ruchów powietrza w godzinach południowych i popołudniowych (Cebula 2002).

Autor: Leszek Kowanetz Opracowanie: Dorota Matuszko

 

 
 
Uniwersytet Jagielloński
Wszelkie prawa zastrzeżone. © 2003-2004  Zakład Klimatologii
Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej, Uniwersytet Jagielloński
Autor strony: Andrzej Kotarba; Webmaster: Agnieszka Wypych