Pracownicy Zakladu












 

GALERIA

ARCHIWUM

 

   
Klimat Krakowa  

ZANIECZYSZCZENIE

Wiek XX, a zwłaszcza jego druga połowa, zaznaczył się jako okres wielkich zmian w warunkach aerosanitarnch w Krakowie. Był to jeden ze skutków przemian społeczno-gospodarczych zachodzących nie tylko w samym mieście, ale także w całym kraju. Bardzo wysokie stężenia zanieczyszczeń obserwowane w latach 70. i 80. XX w. odbiły się niekorzystnie tak na zdrowiu mieszkańców, jak też na zabytkowej tkance miasta. Poprawa warunków aerosanitarnych obserwowana od początku lat 90. XX w. jest skutkiem zarówno kryzysu gospodarczego i spadku produkcji, jak też licznych działań zmierzających do modernizacji procesów przemysłowych i gospodarki komunalnej
w mieście. Proces ten jest jednak niejednorodny. Chociaż stężenia zanieczyszczeń typowo przemysłowych sukcesywnie maleją, to nie można zaobserwować takiej tendencji dla zanieczyszczeń komunikacyjnych. Komunikacja jest głównym dostarczycielem do powietrza tlenków azotu, które mogą wchodzić w reakcje fotochemiczne, zachodzące w warunkach wysokiej temperatury i dużego natężenia bezpośredniego promieniowania słonecznego, a prowadzące do powstawania ozonu troposferycznego i smogu fotochemicznego (smogu typu Los Angeles). Wielkość imisji zanieczyszczeń zależy od warunków meteorologicznych, ale z drugiej strony same zanieczyszczenia modyfikują warunki klimatyczne w mieście.

Autor: Anita Bokwa Opracowanie: Dorota Matuszko

 

 
 
Uniwersytet Jagielloński
Wszelkie prawa zastrzeżone. © 2003-2004  Zakład Klimatologii
Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej, Uniwersytet Jagielloński
Autor strony: Andrzej Kotarba; Webmaster: Agnieszka Wypych